Nastolatki są szczególnie narażone na uzależnienie od narkotyków. Okres dojrzewania cechuje duża ciekawość. Często nastolatki sprytnie ukrywają problem narkotyków przed rodzicem. Nie należy bagatelizować wszelkich zmian dotyczących dziecka. Nadużywanie substancji może prowadzić do wielu problemów zdrowotnych a nawet śmierci. Zwiększa również ryzyko wypadków, samobójstwa, przemocy.
Narkotyki u dziecka, nastolatek - Objawy i przebieg
Nastolatki są szczególnie narażone na uzależnienie od narkotyków. Okres dojrzewania cechuje duża ciekawość. Często nastolatki sprytnie ukrywają problem narkotyków przed rodzicem. Nie należy bagatelizować wszelkich zmian dotyczących dziecka. Nadużywanie substancji może prowadzić do wielu problemów zdrowotnych
Objawy
Pewne znaki ostrzegawcze mogą pomóc rodzicom i przyjaciołom podejrzewać branie narkotyków przez nastolatka. Zaniepokoić powinny wszelkie zmiany w osobowości , kłopoty w szkole, wagary, zmiana grupy przyjaciół, utrata zainteresowań, izolowanie się. Nastolatek może być drażliwy, ciągle zmęczony, apatyczny, wycofany, depresyjny.
Czasem występują wahania nastroju, zmiany apetytu, kłopoty z koncentracją,ze snem, zmiana stylu ubierania, późne wychodzenie z domu, łamanie zasad.
Należy zwrócić uwagę na występowanie czerwonych, przekrwionych oczu, spadku lub nagłego wzrostu masy ciała, krwawień z nosa, rozszerzonych źrenic. Zaniepokoić powinny wszelkie bibułki papierosowe, małe foliowe torebeczki z proszkiem, tabletki, kryształki, igły, strzykawki
Kiedy udać się do lekarza i leczyć
Pierwsza pomoc
Niezmiernie ważny jest dobry kontakt z dzieckiem, szczere rozmowy. Rodzice znający dobrze swoje dziecko z pewnością zauważą niepokojące objawy.
Nie muszą być spowodowane braniem narkotyków. Mogą je powodować kłopoty szkolne, rodzinne, niepowodzenia w kontaktach z rówieśnikami. Ważne jest by pomóc dziecku je rozwiązać by nie szukało „ukojenia” i zapomnienia w narkotykach.
Kiedy udać się po pomoc specjalisty?
Do specjalisty należy udać się z dzieckiem gdy zauważymy wyżej wymienione objawy. Pomocna może być wizyta u psychologa. Jako rodzice także możemy iść po pomoc specjalisty by doradził jak rozmawiać z dzieckiem itd.