Operacje bariatryczne to zabiegi, które wykorzystuje się w leczeniu skrajnej otyłości. Przeprowadzane są one głównie u osób dorosłych, otyłość spotykana bywa jednak u osób w każdym wieku – również i u dzieci. Czy u najmłodszych pacjentów, którzy mają wyjątkowo zbyt dużą masę ciała, przeprowadzane bywają operacje bariatryczne?
U dorosłych wskazania do operacji bariatrycznych są ogólnie 2: są nimi BMI równe lub większe od 40 kg/m2 oraz BMI równe lub większe od 35 kg/m2 przy współistnieniu co najmniej 1 choroby powiązanej z otyłością (takową może być np. cukrzyca typu 2.). Zazwyczaj w kontekście operacyjnego leczenia otyłości wspomina się o pełnoletnich pacjentach, bo to właśnie oni najczęściej przebywają tego typu zabiegi. Najczęściej, ale nie tylko – operacje bariatryczne u dzieci również bywają wykonywane.
W przypadku jednak najmłodszych pacjentów nieco inne są wskazania do operacji bariatrycznych. Podstawowym (według wytycznych europejskich) jest posiadanie przez dziecka BMI większego lub równego 40 kg/m2 i współistnienie minimum jednego schorzenia związanego z nadmierną masą ciała.
Sam jednak wskaźnik BMI nie warunkuje tego, czy pacjent zostanie zakwalifikowany do zabiegu – zanim operacja bariatryczna u dziecka będzie miała miejsce, spełnionych musi zostać kilka warunków. Wymagane przed operacyjnym leczeniem otyłości u dzieci i młodzieży są:
- wcześniejsze (minimum półroczne) niechirurgiczne leczenie otyłości,
- wykazanie u dziecka dojrzałości zarówno kostnej, jak i rozwojowej,
- stwierdzenie, że istnieje możliwość dokonania u dziecka pełnej jego oceny medycznej, jak i psychologicznej,
- uzyskanie od pacjenta informacji, że ma on zamiar po zabiegu przestrzegać otrzymanych zaleceń.
W wytycznych europejskich widnieje również i wzmianka o tym, że operacje bariatryczne u dzieci mogą być przeprowadzane wyłącznie wtedy, gdy dostępne są ośrodki medyczne dysponujące odpowiednim do wykonywania operacyjnego leczenia otyłości u najmłodszych pacjentów zapleczem (mowa tutaj chociażby o aparaturze dostosowanej do wykorzystania u pacjentów pediatrycznych).